De Trap, die het afgelopen voorjaar tegen het Groot Handelsgebouw stond, was een groot succes. Ik had dit niet verwacht. Het was gewoon een ding opgetrokken uit steigerpijpen en hout dat elke steigerbouwer overal had kunnen neerzetten. En echt hoog is het Groot Handelsgebouw niet. Toch hadden na zeven dagen al zo’n honderdduizend mensen de treden beklommen. Vormde een geheim bovenaan mede de aantrekkingskracht van De Trap? Immers, het dak had bijna niemand ooit met eigen ogen kunnen aanschouwen. Jarenlang waren op het dak de feest- en vergaderzalen van Engels. Daar kwam geen mens die niet wilde trouwen in een locatie die ergens in de jaren 70 en 80 was blijven hangen. Nu kon iedereen er zomaar naartoe lopen. De exploitanten van The Suicide Club, gevestigd ergens in een hoekje van het dak, zagen kansen in de enorme toeloop en openden snel de rooftop bar. Daar konden de klimmers de dorst lessen en hapjes eten om weer op verhaal te komen. Uitgenast ondernemerschap.
Ik was uitgenodigd voor de preopening van De Trap en ging er met enige tegenzin naartoe. Wat is er leuk aan traplopen, het gebouw heeft toch een lift? Maar halverwege De Trap werd ik enthousiast: de stad vanuit een bijzonder perspectief kunnen bekijken en dan, als bonus, dat enorme dak. Wow! Vervolgens nog een borreltje pakken, ook niks mis mee. Kortom, ik zat er helemaal naast, De Trap was hét stadsfeestje van dit voorjaar.
In tegenstelling tot De Trap was ik over een ander project nog voordat het verrees wél enthousiast. En niet als enige. De plannenmakers van De Luchtsingel wonnen het Stadsinitiatief en het bijbehorende geld – waar de initiatiefnemers overigens niet om vroegen – om het plan uit te voeren. Er was ook twijfel. Want de stad had een houten brug van een paar miljoen niet echt nodig. Oogst de Luchtsingel een vergelijkbaar succes als De Trap? Over media-aandacht valt er niet te klagen, maar verder dan de lijstjes van de NY Times en dergelijke komt de singel niet. Er is nooit een kip te zien en inmiddels heeft het graffitispook in ernstige mate toegeslagen. Jammer. Hoe het gebrek aan succes te verklaren? De witte trap begon bij een mooi station, kwam uit op een puik terras en bood een spectaculair uitzicht. De Luchtsingel begint bij een voor menig toerist onvindbaar maar tof terras van Biergarten. Daarna valt er weinig visueel spektakel te beleven. Na een rotonde splitst de brug zich. Het ene deel komt uit op een verkeersriool en een minipark dat deze naam niet verdient, het andere deel op het kale dak van de Hofbogen. Waarom daar een slordige 4 miljoen gemeenschapsgeld aan gespendeerd? Kom op met dat Hofbogenpark, verbind die stad! Daar trek je vele bezoekers mee, en dan hebben we ook wat aan die inleg van onze centjes!