Alles gaat goed in Rotterdam. Wat zijn we toch een leuke stad geworden. Maar het kan nog veel leuker! Om daaraan bij te dragen wordt op deze plek de gemeente wakker geschud met verslaggeving direct van de straat. Laten we Rotterdam eens per fiets bezoeken. Volgens gemeenterapporten liggen overal in de stad perfecte fietspaden. Maar de rapporteurs hebben vast niet geprobeerd om aan het eind van de fietstocht een winkel of een café te bezoeken. Zij parkeren doorgaans hun leenfiets in het luxe kantoor van de gemeente en lopen naar de cateringcafetaria op de zesde verdieping.
Aan de gewone, fietsende Rijnmonder die zijn fiets slechts voor korte tijd aan de elementen overlaat, gaat zulke verwennerij voorbij. Hij of zij zoekt wanhopig naar een fietsbeugel. Ze zijn er nauwelijks en als ze er wel zijn, staan ze op een plek waar je niet wilt zijn. Of je moet over de stoep fietsen om in de buurt van zo’n plek te komen. Daar staat regelmatig een stadswacht om je een bekeuring te geven. Immers, je mag niet op de stoep fietsen. Maar hoe kom je dan bij de stalling? Hoe komen auto’s in een parkeergarage zonder over de stoep te rijden? Waarom mogen zij dat wel en fietsers niet?
Als je wilt dat je fiets niet gejat wordt, moet je deze vastzetten met een slot. Probeer dit eens in de buurt van de Witte de Withstraat. Gaat je niet lukken. Woon je in het Lloydkwartier? Vergeet het maar. Kom je uit noordelijke richting en ga je naar de markt? Je vangt bot. Wil je een biertje drinken in de hippe omgeving van de Pannekoekstraat? Neem maar een taxi of het ov. “Maar”, zegt de persvoorlieger, “we hebben toch twee grote fietsenstallingen gebouwd?” Denk even aan de fietsenstalling bij het Centraal Station. Als je naar het voormalige Nationale-Nederlandengebouw wilt, mag je de fiets vijf minuten lopen verderop wegzetten. De stalling op de Blaak is inmiddels gevuld met veel fietsen die nooit meer weggaan. Beide stallingen zijn gewoon te klein voor de aantallen fietsers die de stad zo graag ziet komen.
De gebiedsmanager van stadsdeel Oud-Zuid in Amsterdam zat enige jaren geleden met zijn handen in het haar. Hij moest wekelijks 50 nieuwe nietjes – zo heten fietsenrekjes daar – plaatsen. Dat was het beleid. Iedere week ging hij op zoek naar nieuwe plekken. Maak die aanpak tot Rotterdams beleid. Hebben wij meer ruimte om de fietsen even veilig weg te zetten. Zo moeilijk is het niet.