Overheden houden ervan om hun onderdanen te ondervragen over van alles. Zodra je op het pluche zit, weet je blijkbaar ineens niet meer wat er op straat gebeurt. In Rotterdam doet de gemeente ook mee aan die enquêteermanie. Het stadsbestuur wilde weten wat de minst Rotterdamse en dus lelijkste plekken van Rotterdam zijn. Want echt Rotterdamse plekken zijn per definitie mooi (?!). Zo’n vraag levert natuurlijk geen verbazingwekkende antwoorden op. We hadden het de bestuurders ook gratis kunnen vertellen, dat had enquêtekosten gescheeld. De meest afzichtelijke plekken zijn het Stadhuisplein en het Oostplein.
Wie het Stadhuisplein een blik waardig gunt, weet direct genoeg: aan de ene kant staat een rij winkels leeg. Daartegenover zijn brakkige terrasjes opgesteld, in de panden heerst de feesthoreca. In de nacht kan het er heel gezellig spoken en regelmatig gaat het dak ervan af, maar dat hoeven we overdag toch niet te zien? De gebouwen zouden zelfs in de toenmalige DDR als lelijk worden bestempeld. De hele City Lounge-verbouwing die op deze plek is losgelaten, heeft zichtbaar niet veel effect gehad. In plaats van lichtgrijs is de bestrating nu donkergrijs. Extra sfeervol groen kon er niet vanaf.
Dan die andere lelijke plek. Het Oostplein is waarschijnlijk door dezelfde talentloze architect bedacht. Of door architecten die uit dezelfde school komen. Op de hoek van de Burgemeester Van Walsumweg staat een gebouw dat waarschijnlijk de titel van lelijkste gebouw van Rotterdam zou kunnen winnen. Het pand waarin de Mega Bike zit, is een perfect exemplaar van jaren 80 lelijkheid en verdient het predicaat ‘asociaal bouwen’ dubbel en dwars: zogenaamde sociale woningbouw waarbij alleen de projectontwikkelaar geld verdient. Het is best knap om zo’n doods plein te realiseren midden in een wijk waar veel studenten en pas afgestudeerden wonen. Arme opkomende Hoogstraat, die op deze pleinmisère uitloopt. Een logische verbinding vanaf de Hoogstraat naar de cafés en restaurantjes die aan het begin van de Oostzeedijk bij elkaar zitten, is een vereiste om de stad ook hier naar een hoger plan te tillen.
Terug naar het Stadhuisplein. Valt dat nog te redden met de huidige bebouwing? Ik vrees van niet, daarvoor is op deze plek te veel mis. Het Oostplein leent zich wél voor een snelle oplossing. We houden het monument van de Mariniers in ere. Ook het tijdelijk kunstwerk met lampjes kan blijven staan: het maakt het plein al een stuk aangenamer om naar te kijken. We kunnen vervolgens beginnen om wat aan de onoverzichtelijke verkeerstromen te doen. Is dat opgelost, dan plaatsen we een leuk horecapaviljoentje in het perkje waar de tram omheen rijdt. Dat is alvast een gezellig begin. We voegen ook veel groen aan het plein toe, zodat een beschutte plek ontstaat, een natuurlijke overgang naar het lommerrijke Kralingen. Het plein wordt dan een ruimte die je niet wilt mijden maar juist wilt ontdekken. Het hoeft echt niet veel geld te kosten om Rotterdam stap voor stap aantrekkelijker te maken.